सृष्टी, डोळे सारे काही यथास्थित पण अंधार पडला की सर्व व्यर्थ ठरते. दर्शन नाही. सूर्योदय झाला की सर्व स्पष्ट होते. ग्रंथ, वाक्य, वाचक, त्याची बुद्धी इ. प्राप्त असतानाही अर्थाचे आकलन, अर्थ सांगणारा भेटेपर्यंत होत नाही. अर्थातच अर्थावर प्रकाश पाडणारा हवा असतो. साध्या वाङ्मयाबद्दल हे जिथे सत्य आहे, तिथे वेदांतवाङ्मयाबद्दल विधान न करणेच बरे. वेदांतवाक्यांच्या अर्थाचे प्रकाशन श्रीगुरुंची वाणी करते. म्हणून ते वेदांतभास्कर होत. श्रीगुरू प. पू. डॉ. काका - मुरगुडचे - या ज्ञानभास्कराच्या आध्यात्मिक जीवन पैलूवर थोडा प्रकाश टाकण्याचा एक असफल प्रयत्न. सूर्यापुढे काडवाती लावून त्याला ओवाळण्यासारखे.